Co to jest naczynko konduktometryczne?
Naczynko konduktometryczne to element układu pomiarowego w konduktometrii, w którym znajdują się elektrody służące do pomiaru przewodności elektrycznej roztworu. Pomiar opiera się na zdolności jonów obecnych w roztworze do przewodzenia prądu.
Budowa
Typowe naczynko zawiera:
- dwie elektrody, najczęściej platynowe lub pokryte czernią platynową,
- korpus lub uchwyt umożliwiający kontakt elektrod z roztworem,
- przewody łączące elektrody z konduktometrem,
- czasem czujnik temperatury.
Ważnym parametrem jest stała naczynka konduktometrycznego, zależna od powierzchni elektrod i odległości między nimi.
Podstawowe rodzaje naczynek
W praktyce laboratoryjnej spotyka się m.in.:
- zanurzeniowe – elektrody są zanurzane bezpośrednio w badanym roztworze, np. w zlewce; na rysunkach często widać dwie elektrody opuszczone do naczynia,
- przepływowe – roztwór przepływa przez komorę pomiarową z elektrodami,
- przepływowe z czujnikiem temperatury – dodatkowo umożliwia kompensację temperaturową,
- zlewki z wtopionymi elektrodami – elektrody są trwale wbudowane w ścianki lub dno naczynia.
Jak rozpoznać naczynko zanurzeniowe?
Naczynko zanurzeniowe ma elektrody umieszczone na uchwycie i wkładane do badanego roztworu od góry. Nie ma zamkniętej komory przepływowej ani króćców doprowadzających ciecz. Taki typ jest wygodny przy pomiarach w zlewkach oraz podczas miareczkowania konduktometrycznego.
Na co uważać podczas pomiaru?
- elektrody muszą być całkowicie zanurzone,
- nie powinny dotykać ścianek ani dna naczynia,
- roztwór należy mieszać równomiernie,
- temperatura powinna być kontrolowana, ponieważ silnie wpływa na przewodność.