Stożek Imhoffa
Słownik kwalifikacji CHM.04 - Wykonywanie badań analitycznych
Stożek Imhoffa to przezroczyste, stożkowe naczynie laboratoryjne z podziałką, stosowane głównie w analizie ścieków i wody do oznaczania ilości zawiesin łatwo opadających. Sprzęt ten umożliwia ocenę, jaka objętość cząstek stałych osadza się na dnie po określonym czasie sedymentacji.
Do czego służy?
Stożek Imhoffa wykorzystuje się do:
- oznaczania objętości zawiesin sedymentujących,
- kontroli jakości ścieków surowych i oczyszczonych,
- oceny skuteczności procesów mechanicznego oczyszczania,
- obserwacji zdolności osadu do opadania.
Wynik oznaczenia podaje się najczęściej w cm³/dm³ lub ml/l.
Zasada oznaczania
Do stożka wlewa się badaną próbkę, zwykle do objętości 1 litra. Następnie pozostawia się ją w spoczynku na określony czas, np. 30 minut lub 1 godzinę, zależnie od procedury. Cząstki stałe opadają na dno, a ich objętość odczytuje się bezpośrednio z podziałki w dolnej części stożka.
Ważne rozróżnienie
Stożek Imhoffa służy do oznaczania objętości zawiesin opadających, a nie całkowitej masy zawiesin. Całkowitą zawartość zawiesin oznacza się zwykle metodą filtracyjno-wagową, po przesączeniu próbki, wysuszeniu osadu i jego zważeniu.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na rysunku widać wysokie, zwężające się naczynie z podziałką u dołu, jest to najczęściej stożek Imhoffa, czyli sprzęt do oznaczania ilości zawiesin w wodzie lub ściekach.