Współczynnik załamania światła to wielkość fizyczna określająca, jak bardzo światło zwalnia i zmienia kierunek podczas przechodzenia przez daną substancję. Oznacza się go najczęściej symbolem n.
Znaczenie w analizie chemicznej
Współczynnik załamania światła jest cechą charakterystyczną wielu substancji, szczególnie cieczy. Dzięki temu może być wykorzystywany do:
- identyfikacji substancji,
- oceny czystości próbki,
- kontroli stężenia roztworów,
- porównania wyniku z wartościami tablicowymi.
Pomiar tej wartości wykonuje się za pomocą refraktometru.
Od czego zależy wynik?
Na wartość współczynnika załamania wpływają m.in.:
- rodzaj substancji,
- stężenie roztworu,
- temperatura,
- długość fali światła użytego do pomiaru.
Dlatego w dokumentacji często podaje się warunki pomiaru, np. temperaturę 20°C i linię sodową D. Zapis może mieć postać nD20, co oznacza współczynnik załamania dla linii D sodu w temperaturze 20°C.
Praktyczne zastosowanie
Jeżeli roztwór cukru ma większe stężenie, zwykle ma też większy współczynnik załamania. Dlatego refraktometry są często stosowane np. w przemyśle spożywczym do szybkiego oznaczania zawartości cukru.
Najważniejsze
Współczynnik załamania światła mierzy się refraktometrem i można go wykorzystać do identyfikacji lub kontroli jakości substancji.