Zasolenie gleby oznacza obecność nadmiernej ilości rozpuszczalnych soli mineralnych w roztworze glebowym, np. chlorków, siarczanów, węglanów oraz soli sodu, potasu, wapnia i magnezu. Jest ważnym parametrem w analizie gleby, ponieważ zbyt duże zasolenie utrudnia roślinom pobieranie wody i składników pokarmowych.
Jak mierzy się zasolenie gleby?
W praktyce zasolenie ocenia się najczęściej pośrednio przez pomiar przewodności elektrycznej roztworu glebowego lub wyciągu wodnego z gleby. Im więcej jonów soli znajduje się w roztworze, tym lepiej przewodzi on prąd elektryczny.
Do takiego pomiaru stosuje się konduktometr, czyli przyrząd do pomiaru przewodności elektrolitycznej.
Jednostki
Wynik pomiaru przewodności podaje się najczęściej w:
- mS/cm – milisiemensach na centymetr,
- µS/cm – mikrosiemensach na centymetr,
- czasem także w dS/m – decysiemensach na metr.
W analizach gleby często spotyka się oznaczenie EC od angielskiego electrical conductivity, czyli przewodność elektryczna.
Dlaczego nie pehametr ani refraktometr?
- Pehametr służy do pomiaru pH, czyli kwasowości lub zasadowości.
- Refraktometr mierzy współczynnik załamania światła i bywa używany np. do oceny stężenia cukru lub zasolenia cieczy, ale nie jest typowym przyrządem do oceny zasolenia gleby.
- Konduktometr jest właściwym urządzeniem, ponieważ sole w roztworze występują jako jony przewodzące prąd.
Najważniejsze skojarzenie egzaminacyjne
Zasolenie gleby → przewodność elektryczna → konduktometr.