Czym jest chłonność odbiornika ścieków?
Chłonność odbiornika ścieków to maksymalny ładunek ścieków lub zanieczyszczeń, jaki dany odbiornik, np. rzeka, jezioro, kanał lub grunt, może przyjąć bez przekroczenia dopuszczalnych standardów jakości środowiska.
Nie oznacza ona ilości wody z opadów ani wzrostu poziomu wody podczas powodzi. W ochronie środowiska chodzi przede wszystkim o to, czy odbiornik jest w stanie przyjąć określony ładunek zanieczyszczeń bez pogorszenia jakości wód.
Jak oblicza się chłonność?
Chłonność określa się na podstawie dopuszczalnego ładunku, który może trafić do odbiornika. Ładunek zanieczyszczeń najczęściej oblicza się ze wzoru:
Ładunek = natężenie przepływu ścieków × stężenie zanieczyszczenia
czyli:
L = Q × C
Gdzie:
- L – ładunek zanieczyszczeń,
- Q – ilość lub przepływ ścieków,
- C – stężenie danego zanieczyszczenia.
Co bierze się pod uwagę?
Przy ocenie chłonności odbiornika analizuje się m.in.:
- przepływ wody w odbiorniku,
- aktualną jakość wody,
- dopuszczalne stężenia zanieczyszczeń,
- rodzaj zanieczyszczeń, np. BZT5, zawiesiny, azot, fosfor,
- zdolność samooczyszczania wód.
Najważniejsze na egzamin
Chłonność odbiornika ścieków wyraża się ładunkiem ścieków lub zanieczyszczeń, który może być przyjęty przez odbiornik. Dlatego poprawna odpowiedź to: ładunkiem ścieków, który może być przyjęty.