Dopuszczalny poziom substancji w powietrzu to wartość stężenia zanieczyszczenia, której nie należy przekraczać w określonym czasie uśredniania. Służy do oceny, czy jakość powietrza spełnia wymagania prawne.
W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej porównuje się wyniki pomiarów z wartościami podanymi w tabeli norm.
Jak oceniać punkt pomiarowy?
Punkt pomiarowy spełnia wymagania jakości powietrza tylko wtedy, gdy każda badana substancja ma stężenie:
- mniejsze od wartości dopuszczalnej albo
- równe wartości dopuszczalnej.
Jeżeli choć jedna substancja przekracza normę, cały punkt nie spełnia wymagań.
Przykład interpretacji
Jeśli dopuszczalny poziom NO₂ wynosi 35 μg/m³, to:
- 30 μg/m³ — spełnia normę,
- 35 μg/m³ — spełnia normę,
- 38 μg/m³ — nie spełnia normy.
Okres uśredniania
Normy odnoszą się do konkretnego okresu uśredniania, np.:
- r.k. — rok kalendarzowy,
- 8 godzin — średnia z 8 godzin.
Nie należy porównywać wartości liczonych dla różnych okresów uśredniania, chyba że tabela norm wyraźnie na to pozwala.
Schemat rozwiązywania zadań
- Odczytaj dopuszczalne poziomy substancji.
- Sprawdź każdy punkt pomiarowy osobno.
- Porównaj wszystkie substancje z normą.
- Zaznacz tylko te punkty, w których nie ma żadnego przekroczenia.
W podanym zadaniu normy spełniają punkty 1 i 2, ponieważ wszystkie analizowane substancje mają tam stężenia nieprzekraczające wartości dopuszczalnych.