Erozja wodna gleby
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Erozja wodna gleby to proces niszczenia i przemieszczania cząstek gleby przez wodę opadową, roztopową lub spływ powierzchniowy. Najczęściej występuje na terenach nachylonych, gdzie woda spływa po stoku i zabiera ze sobą najżyźniejszą warstwę próchniczną.
Skutki erozji wodnej
- zmniejszenie miąższości warstwy ornej,
- utrata próchnicy i składników pokarmowych,
- pogorszenie struktury gleby,
- zamulanie rowów, cieków i zbiorników wodnych,
- spadek plonów i pogorszenie warunków uprawy.
Czynniki zwiększające erozję
Erozji sprzyjają: duże nachylenie stoku, intensywne opady, brak pokrywy roślinnej, gleby lekkie i pylaste, nieprawidłowa orka oraz prowadzenie zabiegów uprawowych zgodnie ze spadkiem terenu.
Ochrona przed erozją wodną
Najważniejsze działania ograniczające erozję to:
- uprawa w poprzek stoku, czyli prostopadle do jego nachylenia,
- utrzymywanie pokrywy roślinnej,
- stosowanie międzyplonów,
- zakładanie pasów roślinności ochronnej,
- ograniczanie nadmiernego spływu powierzchniowego.
W pytaniach egzaminacyjnych za klasyczne działanie zabezpieczające glebę przed erozją wodną uznaje się uprawę ziemi w kierunku prostopadłym do nachylenia stoku, ponieważ zmniejsza ona prędkość spływu wody.