Gatunki stenotopowe
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Gatunki stenotopowe to organizmy występujące w wąskim zakresie warunków siedliskowych. Są silnie związane z określonym typem środowiska, np. konkretnym rodzajem gleby, wilgotnością, temperaturą, zasoleniem, odczynem pH lub stopniem czystości wody czy powietrza.
Dlaczego są dobrymi bioindykatorami?
Gatunki stenotopowe mają małą tolerancję ekologiczną. Oznacza to, że szybko reagują na zmianę warunków środowiska. Jeżeli w danym miejscu występują, można wnioskować, że środowisko spełnia ich konkretne wymagania. Jeżeli zanikają, może to świadczyć o pogorszeniu jakości środowiska lub zmianie siedliska.
Cechy gatunków stenotopowych
- mają wąski zakres tolerancji na czynniki środowiskowe,
- są przywiązane do określonych siedlisk,
- szybko reagują na zaburzenia środowiska,
- ich obecność lub brak pomaga ocenić stan środowiska,
- są przeciwieństwem gatunków eurytopowych, które znoszą szeroki zakres warunków.
Przykład zastosowania
W monitoringu środowiska obecność określonych gatunków porostów może wskazywać na czystość powietrza, a występowanie wybranych bezkręgowców wodnych może świadczyć o dobrej jakości wód powierzchniowych.
Zapamiętaj
Najskuteczniejszymi bioindykatorami są zwykle gatunki stenotopowe, ponieważ ich wymagania środowiskowe są wąskie, a reakcja na zmiany warunków jest wyraźna.