Konserwacja próbek wody to działania wykonywane po pobraniu próbki, aby jej skład i właściwości nie zmieniły się przed analizą laboratoryjną. Jest to ważne, ponieważ w wodzie mogą zachodzić procesy biologiczne, chemiczne i fizyczne, które szybko zmieniają wynik oznaczenia.
Dlaczego konserwuje się próbki?
Po pobraniu próbki mogą zmieniać się m.in.:
- zawartość tlenu rozpuszczonego,
- zapach i barwa,
- mętność,
- zawartość związków łatwo utleniających się lub rozkładających,
- aktywność mikroorganizmów.
Brak konserwacji może spowodować, że wynik nie będzie odzwierciedlał rzeczywistego stanu wody w miejscu poboru.
Najczęstsze sposoby konserwacji
W praktyce stosuje się:
- chłodzenie próbki do około 4°C,
- zakwaszanie odpowiednim kwasem,
- dodatek odczynników utrwalających,
- ograniczenie dostępu światła,
- szybkie wykonanie oznaczenia, zwłaszcza dla cech nietrwałych.
Dobór metody zależy od badanego wskaźnika. Inaczej postępuje się z próbką do oznaczania utlenialności, inaczej z próbką do oceny zapachu, a jeszcze inaczej z próbką do oznaczania twardości.
Ważne na egzaminie
Nie wszystkie wskaźniki wymagają konserwacji bezpośrednio po pobraniu. Twardość wody jest stosunkowo trwałym wskaźnikiem i zwykle nie wymaga natychmiastowej konserwacji. Natomiast takie cechy jak zapach, mętność czy utlenialność mogą zmieniać się szybciej, dlatego wymagają szybkiego oznaczenia albo odpowiedniego zabezpieczenia próbki.