Liniowe pobieranie próbek
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Liniowe pobieranie próbek polega na wyznaczeniu na badanym terenie ustalonych linii poboru, a następnie pobieraniu próbek wzdłuż tych linii. Taki sposób stosuje się wtedy, gdy celem jest uzyskanie próbek reprezentujących zmienność badanego obszaru w określonym kierunku, np. wzdłuż profilu terenu, cieku wodnego, skarpy, pasa zanieczyszczeń lub transektu pomiarowego.
Na czym polega metoda?
Przed poborem należy:
- wyznaczyć przebieg linii poboru w terenie lub na mapie,
- określić liczbę punktów poboru,
- zachować jednakową lub zaplanowaną odległość między punktami,
- pobierać próbki zgodnie z ustaloną metodyką.
Próbki pobrane wzdłuż linii mogą być analizowane oddzielnie albo połączone w próbkę zbiorczą, jeśli metodyka tego wymaga.
Dlaczego metoda jest ważna?
Pobór liniowy ogranicza przypadkowość i pozwala porównywać wyniki między punktami leżącymi na tym samym kierunku. Jest szczególnie przydatny, gdy zanieczyszczenie lub cecha środowiska może zmieniać się stopniowo wraz z odległością, np. od drogi, zakładu przemysłowego, rzeki lub składowiska.
Przykład zastosowania
Jeżeli bada się wpływ ruchliwej drogi na zawartość metali ciężkich w glebie, można wyznaczyć linię prostopadłą do drogi i pobrać próbki np. w odległości 1 m, 5 m, 10 m, 25 m i 50 m. Pozwala to ocenić, jak stężenie zanieczyszczeń zmienia się wraz z oddalaniem od źródła emisji.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie, że próbki reprezentacyjne są zbierane wzdłuż ustalonych linii poboru, chodzi o liniowe pobieranie próbek.