Metoda Mohra
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Metoda Mohra to klasyczna metoda miareczkowa stosowana do oznaczania jonów chlorkowych Cl⁻ w wodzie i ściekach. Należy do metod argentometrycznych, ponieważ wykorzystuje roztwór azotanu(V) srebra AgNO₃ jako titrant.
Zasada oznaczania
Jony srebra reagują z jonami chlorkowymi, tworząc trudno rozpuszczalny biały osad chlorku srebra:
Ag⁺ + Cl⁻ → AgCl↓
Po strąceniu praktycznie wszystkich jonów chlorkowych nadmiar jonów srebra reaguje ze wskaźnikiem, którym jest najczęściej chromian(VI) potasu K₂CrO₄. Powstaje ceglastoczerwony osad chromianu(VI) srebra:
2Ag⁺ + CrO₄²⁻ → Ag₂CrO₄↓
Pojawienie się trwałego ceglastoczerwonego zabarwienia oznacza punkt końcowy miareczkowania.
Warunki prowadzenia oznaczenia
Metodę Mohra prowadzi się zwykle w środowisku obojętnym lub lekko zasadowym. Zbyt kwaśne środowisko utrudnia powstawanie osadu chromianu srebra, a zbyt zasadowe może powodować wytrącanie innych związków srebra.
Zastosowanie w ochronie środowiska
Metoda Mohra służy do kontroli zawartości chlorków w:
- wodach powierzchniowych,
- wodach podziemnych,
- wodzie przeznaczonej do spożycia,
- ściekach,
- wodach technologicznych.
Co zapamiętać na egzamin?
Jeżeli w pytaniu pojawia się oznaczanie jonów chlorkowych w wodzie, właściwą odpowiedzią jest najczęściej metoda Mohra. Metoda Winklera dotyczy tlenu rozpuszczonego, a metoda Nesslera — głównie jonów amonowych.