Metoda Winklera to klasyczna, miareczkowa metoda oznaczania stężenia tlenu rozpuszczonego w wodzie. Jest jedną z najstarszych technik analitycznych stosowanych w badaniach jakości wód powierzchniowych, ścieków oraz próbek środowiskowych.
Co oznacza metoda Winklera?
Metoda służy do oznaczania ilości tlenu rozpuszczonego, najczęściej wyrażanej w mg O₂/dm³ lub mg O₂/l.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać:
- metoda Winklera → tlen rozpuszczony,
- nie służy do oznaczania wolnego chloru, żelaza ani siarczków,
- jest metodą chemiczną, opartą na reakcjach utleniania i redukcji.
Zasada metody
Do próbki wody dodaje się odczynniki, które wiążą tlen rozpuszczony. Powstające związki reagują dalej po zakwaszeniu, wydzielając jod. Ilość jodu oznacza się przez miareczkowanie roztworem tiosiarczanu sodu.
W uproszczeniu:
- tlen rozpuszczony reaguje z odczynnikami Winklera,
- powstaje ilość jodu proporcjonalna do zawartości tlenu,
- jod miareczkuje się tiosiarczanem sodu,
- wynik przelicza się na stężenie tlenu rozpuszczonego.
Znaczenie w ochronie środowiska
Tlen rozpuszczony jest bardzo ważnym wskaźnikiem jakości wody. Jego niskie stężenie może świadczyć o zanieczyszczeniu organicznym, intensywnym rozkładzie materii organicznej lub zagrożeniu dla organizmów wodnych.
Najważniejsze skojarzenie egzaminacyjne
Metoda Winklera = oznaczanie tlenu rozpuszczonego w wodzie.