Metoda woltamperometryczna
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Metoda woltamperometryczna to elektrochemiczna metoda analityczna, w której oznacza się substancje na podstawie zależności między przyłożonym napięciem a natężeniem prądu płynącego przez badany roztwór.
W praktyce metoda ta służy głównie do oznaczania bardzo małych, czyli śladowych ilości jonów metali i niemetali.
Co można oznaczać?
W ochronie środowiska woltamperometria jest wykorzystywana m.in. do oznaczania jonów:
- ołowiu Pb²⁺,
- kadmu Cd²⁺,
- miedzi Cu²⁺,
- cynku Zn²⁺,
- rtęci Hg²⁺,
- arsenu,
- selenu.
Badania mogą dotyczyć próbek wody, ścieków, roztworów po mineralizacji gleby lub osadów.
Na czym polega pomiar?
Do próbki wprowadza się elektrody i stopniowo zmienia napięcie. W określonych warunkach analizowane jony ulegają reakcjom elektrochemicznym, co powoduje powstanie sygnału prądowego. Wielkość tego sygnału jest związana ze stężeniem oznaczanej substancji.
Często stosuje się woltamperometrię stripingową, która pozwala oznaczać bardzo niskie stężenia metali ciężkich.
Czego nie oznacza się tą metodą?
Metoda woltamperometryczna nie służy do pomiaru:
- ilości masy organicznej w glebie,
- poziomu nasłonecznienia stoku,
- poziomu zapylenia powietrza.
Najważniejsze do egzaminu
Jeżeli w pytaniu pojawia się metoda woltamperometryczna, należy kojarzyć ją z oznaczaniem śladowych ilości jonów metali i niemetali, szczególnie w analizie środowiskowej wód, ścieków, gleb i osadów.