Miareczkowanie kompleksometryczne
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Miareczkowanie kompleksometryczne to metoda analizy objętościowej, w której oznaczane jony metali reagują z odczynnikiem tworzącym z nimi trwałe kompleksy. Najczęściej stosowanym titrantem jest EDTA, czyli kwas wersenowy lub jego sól disodowa.
Na czym polega metoda?
Do próbki zawierającej jony metali dodaje się wskaźnik metalochemiczny. Następnie próbkę miareczkuje się roztworem EDTA o znanym stężeniu. EDTA wiąże jony metali, np. Ca²⁺ i Mg²⁺. Gdy wszystkie oznaczane jony zostaną związane, wskaźnik zmienia barwę, co oznacza punkt końcowy miareczkowania.
Zastosowanie w ochronie środowiska
Metoda kompleksometryczna jest stosowana m.in. do:
- oznaczania twardości wody,
- oznaczania wapnia i magnezu,
- analizy składu wód naturalnych, technologicznych i ścieków,
- kontroli jakości wody użytkowej.
Rola wskaźników
Wskaźniki kompleksometryczne, takie jak mureksyd lub czerń eriochromowa T, tworzą barwne kompleksy z jonami metali. Zmiana barwy informuje, że EDTA związał oznaczane jony.
Co trzeba zapamiętać na egzamin?
- kompleksometria służy do oznaczania jonów metali,
- EDTA jest najczęściej używanym odczynnikiem miareczkującym,
- wskaźnik musi reagować z jonami metali, a nie tylko ze zmianą pH,
- fenoloftaleina i oranż metylowy są wskaźnikami kwasowo-zasadowymi, dlatego nie są typowymi wskaźnikami do oznaczania twardości wody.