Normy jakości środowiska określają dopuszczalny lub wymagany stan elementów środowiska, takich jak powietrze, wody, gleba lub ziemia. Służą do oceny, czy środowisko jest zanieczyszczone i czy wymaga działań naprawczych.
W ramach Państwowego Monitoringu Środowiska (PMŚ) prowadzi się badania i ocenę jakości wybranych komponentów środowiska. Typowe obszary oceny to m.in.:
- jakość powietrza atmosferycznego,
- jakość wód powierzchniowych i podziemnych,
- stan gleby i ziemi,
- hałas w środowisku,
- pola elektromagnetyczne,
- elementy przyrody i ekosystemów.
Czego nie obejmują normy jakości środowiska?
Normy jakości środowiska nie są tym samym co normy dotyczące ścieków. Ścieki nie są elementem środowiska w stanie naturalnym, lecz strumieniem zanieczyszczeń wprowadzanym np. do wód, ziemi lub kanalizacji.
Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać:
- jakość środowiska – np. jakość wód rzeki, jeziora, powietrza, gleby,
- jakość ścieków – parametry ścieków przed odprowadzeniem, np. BZT5, ChZT, zawiesiny, azot, fosfor.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy systemu norm jakości środowiska w PMŚ, to obejmuje on ocenę komponentów środowiska, np. wód, gleby i powietrza, ale nie obejmuje jakości ścieków. Ścieki kontroluje się w kontekście pozwoleń, emisji i warunków odprowadzania, a nie jako samodzielny element środowiska.