Odpady radioaktywne
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Odpady radioaktywne to odpady zawierające substancje promieniotwórcze lub skażone nimi w stopniu wymagającym specjalnego postępowania. Powstają m.in. w energetyce jądrowej, medycynie nuklearnej, przemyśle, laboratoriach badawczych oraz podczas likwidacji obiektów jądrowych.
Zasady postępowania
Celem unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych jest ograniczenie narażenia ludzi i środowiska na promieniowanie jonizujące. Stosuje się zasadę izolacji odpadu od otoczenia oraz kontroli jego aktywności przez odpowiednio długi czas.
Typowe działania obejmują:
- segregację według aktywności i rodzaju promieniowania, np. odpady nisko-, średnio- i wysokoaktywne,
- redukcję objętości, np. prasowanie, zagęszczanie, odparowanie cieczy; spalanie jest dopuszczalne tylko dla wybranych odpadów w specjalistycznych instalacjach,
- utrwalanie odpadu, np. cementowanie, bitumowanie lub zeszkliwianie,
- umieszczenie w szczelnych pojemnikach, często stalowych lub betonowych,
- magazynowanie i składowanie w specjalnych obiektach, a nie na zwykłych wysypiskach.
Dlaczego stosuje się stalowe pojemniki?
Stalowe pojemniki zapewniają trwałość mechaniczną, szczelność i ograniczają rozprzestrzenianie się skażenia. W praktyce mogą być dodatkowo osłaniane betonem, ołowiem lub innymi materiałami pochłaniającymi promieniowanie.
Ważne na egzaminie
Nie wolno utożsamiać unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych ze zwykłą gospodarką odpadami komunalnymi. Niedopuszczalne jest ich składowanie na wysypiskach komunalnych ani zatapianie w zbiornikach wodnych. W pytaniach egzaminacyjnych poprawna odpowiedź zwykle wskazuje na redukcję objętości oraz zamknięcie odpadu w specjalnym, szczelnym pojemniku.