Poparzenie termiczne
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Poparzenie termiczne to uszkodzenie skóry lub głębszych tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury. W laboratorium może powstać przez kontakt z gorącym naczyniem, płomieniem, parą wodną, rozgrzaną powierzchnią aparatury albo próbką wyjętą z pieca.
Kiedy występuje ryzyko?
Ryzyko poparzenia termicznego jest szczególnie duże podczas pracy z urządzeniami grzewczymi, np. suszarkami laboratoryjnymi, łaźniami wodnymi, palnikami oraz piecami laboratoryjnymi. Przy wypalaniu próbek w temperaturze 550°C najważniejszym zagrożeniem jest właśnie wysoka temperatura, dlatego poprawną odpowiedzią w pytaniach egzaminacyjnych jest najczęściej poparzenie termiczne.
Jak ograniczyć ryzyko?
- używać rękawic odpornych na wysoką temperaturę,
- stosować szczypce lub kleszcze laboratoryjne,
- nie dotykać tygli i naczyń bez sprawdzenia, czy ostygły,
- odkładać gorące elementy na podkładki żaroodporne,
- oznaczać gorące naczynia, aby nie zostały przypadkowo dotknięte,
- zachować ostrożność przy otwieraniu pieca, ponieważ gorące powietrze także może spowodować uraz.
Ważne rozróżnienie
Poparzenie termiczne wynika z działania temperatury, a poparzenie chemiczne z działania substancji żrących, np. kwasów lub zasad. W przypadku pieca nagrzanego do 550°C podstawowym zagrożeniem nie jest chemikalia, lecz kontakt z gorącymi elementami.