Porosty to organizmy powstałe ze współżycia grzyba oraz glonu lub sinicy. Są bardzo ważnymi bioindykatorami jakości powietrza, szczególnie przy ocenie zanieczyszczenia związkami siarki, głównie dwutlenkiem siarki SO₂.
Dlaczego porosty są dobrymi bioindykatorami?
Porosty pobierają wodę i substancje mineralne bezpośrednio z powietrza i opadów atmosferycznych. Nie mają typowych korzeni ani dobrze rozwiniętej warstwy ochronnej, dlatego łatwo kumulują zanieczyszczenia.
Są wrażliwe na:
- dwutlenek siarki SO₂,
- kwaśne opady,
- metale ciężkie,
- pyły przemysłowe.
Jeżeli powietrze jest silnie zanieczyszczone, porosty zanikają lub występują tylko gatunki bardzo odporne.
Skala porostowa
Do oceny czystości powietrza wykorzystuje się tzw. skalę porostową. Polega ona na obserwacji, jakie gatunki porostów występują na pniach drzew, murach lub skałach.
Ogólna zasada:
- brak porostów oznacza silne zanieczyszczenie powietrza,
- porosty skorupiaste świadczą o gorszej jakości powietrza,
- porosty listkowate wskazują na umiarkowanie czyste powietrze,
- porosty krzaczkowate występują zwykle tam, gdzie powietrze jest najczystsze.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach dotyczących organizmów stosowanych do oceny zanieczyszczenia powietrza związkami siarki poprawną odpowiedzią są najczęściej porosty. Nie należy mylić ich z mchami, paprociami ani wrzosami.