Próg bólu dźwięku

Próg bólu dźwięku to taki poziom natężenia hałasu, przy którym dźwięk przestaje być tylko uciążliwy, a zaczyna wywoływać ból i może stanowić bezpośrednie zagrożenie dla słuchu. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej przyjmuje się, że próg bólu wynosi około 130 dB.

Jednostka — decybel

Poziom hałasu podaje się w decybelach, oznaczanych symbolem dB. Skala decybelowa jest logarytmiczna, dlatego wzrost o kilka lub kilkanaście decybeli oznacza duży wzrost odczuwalnej głośności i energii dźwięku.

Przykładowe poziomy hałasu:
- szept: około 30–40 dB,
- rozmowa: około 50–65 dB,
- samochód osobowy: około 65–75 dB,
- samochód ciężarowy: około 70–90 dB,
- start samolotu: nawet powyżej 130 dB.

Jak rozpoznać przekroczenie progu bólu?

Aby sprawdzić, czy próg bólu został przekroczony, należy porównać podany zakres hałasu z wartością 130 dB.

Przykład:
- przemysł włókienniczy: 95–105 dB — nie przekracza 130 dB,
- przemysł hutniczy: 95–105 dB — nie przekracza 130 dB,
- przemysł drzewny: 90–93 dB — nie przekracza 130 dB,
- przemysł lotniczy: 100–150 dB — może przekroczyć 130 dB.

Znaczenie w ochronie środowiska i BHP

Hałas przekraczający próg bólu jest niebezpieczny dla człowieka. Może powodować ból, uszkodzenie słuchu, stres, zaburzenia koncentracji i problemy zdrowotne. Dlatego w środowisku pracy oraz w ochronie środowiska prowadzi się pomiary hałasu i stosuje środki ograniczające jego oddziaływanie, np. ekrany akustyczne, obudowy maszyn, tłumiki oraz ochronniki słuchu.