Rekultywacja gruntów to zespół działań mających na celu przywrócenie wartości użytkowych lub przyrodniczych terenom zdegradowanym, np. po eksploatacji górniczej, składowaniu odpadów, działalności przemysłowej albo zanieczyszczeniu gleby.
Etapy rekultywacji
W rekultywacji wyróżnia się kilka etapów. W pytaniach egzaminacyjnych szczególnie ważne jest rozróżnienie etapu wstępnego od technicznego i biologicznego.
Etap wstępnej rekultywacji polega przede wszystkim na:
- rozpoznaniu stanu terenu zdegradowanego,
- ocenie rodzaju i skali degradacji,
- określeniu możliwości przywrócenia terenu do użytkowania,
- ustaleniu kierunku wykorzystania terenu po rekultywacji.
To właśnie określenie przyszłego sposobu użytkowania terenu, np. leśnego, rolniczego, rekreacyjnego, wodnego lub przemysłowego, jest kluczowym zadaniem etapu wstępnego.
Rekultywacja techniczna
Obejmuje prace inżynieryjne przygotowujące teren do dalszego użytkowania, np.:
- modelowanie ukształtowania terenu,
- niwelację skarp i zagłębień,
- budowę dróg dojazdowych,
- regulację stosunków wodnych,
- przykrywanie odpadów warstwą gruntu.
Rekultywacja biologiczna
Polega na przywracaniu życia biologicznego gleby i roślinności, np. przez:
- nawożenie,
- wapnowanie lub neutralizację zanieczyszczeń,
- wysiew roślin pionierskich,
- zalesianie lub zadarnianie.
Ważne na egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy wstępnej rekultywacji, poprawna odpowiedź zwykle odnosi się do planowania i wyboru kierunku zagospodarowania terenu, a nie do robót ziemnych czy zabiegów biologicznych.