Tarasowanie zboczy
Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska
Tarasowanie zboczy to techniczna metoda ochrony gleby przed erozją, polegająca na przekształceniu stromego stoku w układ poziomych lub prawie poziomych stopni, czyli tarasów. Dzięki temu skraca się długość spływu powierzchniowego wody i zmniejsza jej prędkość.
Dlaczego tarasowanie ogranicza erozję?
Na stromych stokach woda opadowa szybko spływa w dół, porywając cząstki gleby. Tarasy:
- spowalniają spływ wody,
- zwiększają wsiąkanie wody w glebę,
- ograniczają wymywanie warstwy próchnicznej,
- zmniejszają ryzyko powstawania żłobin i wąwozów,
- umożliwiają bezpieczniejszą uprawę na terenach nachylonych.
Dlaczego jest to metoda techniczna?
Tarasowanie wymaga wykonania prac ziemnych i trwałej przebudowy rzeźby terenu. Dlatego zalicza się je do metod technicznych przeciwdziałania erozji gleby, w odróżnieniu od metod agrotechnicznych lub biologicznych.
Przykłady innych metod ochrony przed erozją
- Agrotechniczne: płodozmian, uprawa w poprzek stoku, mulczowanie.
- Biologiczne: rośliny okrywowe, zadrzewienia, zadarnianie.
- Techniczne: tarasowanie, progi przeciwerozyjne, rowy odprowadzające wodę, umacnianie skarp.
Zapamiętaj na egzamin
Jeśli w pytaniu pojawia się określenie metoda techniczna, szukaj rozwiązania związanego z budową, konstrukcją lub przekształceniem terenu. W tym przypadku poprawną odpowiedzią jest tarasowanie zboczy.