Tlenki azotu

Słownik kwalifikacji CHM.05 - Ocena stanu środowiska, planowanie i realizacja zadań w ochronie środowiska

Tlenki azotu (NOx) to zbiorcze określenie gazowych związków azotu i tlenu, głównie tlenku azotu(II) NO oraz dwutlenku azotu NO₂. Są ważnymi zanieczyszczeniami powietrza ocenianymi w monitoringu środowiska.

Źródła emisji NOx

Najważniejsze źródła tlenków azotu to procesy spalania paliw w wysokiej temperaturze, m.in.:
- transport samochodowy,
- energetyka i ciepłownictwo,
- przemysł,
- lokalne kotłownie,
- spalanie paliw w silnikach i piecach.

W sezonie grzewczym emisja NOx może wzrastać przez większe zużycie paliw do ogrzewania, ale w sezonie pozagrzewczym istotnym źródłem pozostaje transport.

Znaczenie dla środowiska i zdrowia

Tlenki azotu:
- podrażniają drogi oddechowe,
- uczestniczą w tworzeniu smogu fotochemicznego,
- przyczyniają się do powstawania ozonu troposferycznego,
- biorą udział w powstawaniu kwaśnych opadów,
- mogą wpływać negatywnie na roślinność i ekosystemy.

Ocena wyników pomiarów

Stężenia NOx w powietrzu często podaje się w µg/m³. Aby ocenić, czy występuje przekroczenie, porównuje się wynik pomiaru z poziomem dopuszczalnym.

Przykład: jeśli dopuszczalny poziom NOx wynosi 30 µg/m³, a wynik pomiaru 36 µg/m³, to przekroczenie wynosi:

  • różnica: 36 - 30 = 6 µg/m³,
  • procent przekroczenia: 6 / 30 × 100% = 20%.

Wynik oznacza, że stężenie NOx jest o 20% wyższe od poziomu dopuszczalnego.