Żelazo w wodzie jest wskaźnikiem fizykochemicznym jakości wody. Może występować naturalnie, szczególnie w wodach podziemnych, gdzie pochodzi z minerałów zawierających związki żelaza. Jego obecność nie zawsze oznacza bezpośrednie zagrożenie toksykologiczne, ale przekroczenie wartości dopuszczalnej powoduje, że woda nie spełnia wymagań jakościowych dla wody do spożycia.
Wartość dopuszczalna
W zadaniach egzaminacyjnych często przyjmuje się wartość dopuszczalną:
- żelazo: 0,2 mg Fe/dm³
Jeżeli wynik analizy jest większy od tej wartości, wskaźnik jest przekroczony.
Skutki nadmiaru żelaza
Podwyższona zawartość żelaza może powodować:
- brunatne lub żółtawe zabarwienie wody,
- metaliczny posmak,
- powstawanie osadów w instalacjach,
- plamienie armatury i prania,
- pogorszenie cech organoleptycznych wody.
Znaczenie w ocenie przydatności do picia
Podczas oceny jakości wody należy sprawdzić każdy parametr. Nawet jeżeli pH, barwa i twardość są prawidłowe, przekroczenie zawartości żelaza oznacza, że woda nie może być uznana za spełniającą wymagania dla wody pitnej.
Przykład egzaminacyjny
Wartość zmierzona żelaza: 0,5 mg Fe/dm³.
Wartość dopuszczalna: 0,2 mg Fe/dm³.
Ponieważ 0,5 > 0,2, norma jest przekroczona. Decydującym wskaźnikiem jest więc zawartość żelaza.