Analiza wagowa to ilościowa metoda analityczna, w której oznaczany składnik przekształca się w związek o znanym składzie chemicznym, a następnie wyznacza jego ilość na podstawie masy otrzymanego produktu.
Najczęściej stosuje się analizę wagową strąceniową: jon obecny w roztworze wytrąca się w postaci trudno rozpuszczalnego osadu. Osad oddziela się, przemywa, suszy lub praży, a następnie waży.
Przykład: oznaczanie siarczanów
Jony siarczanowe można oznaczać przez strącenie ich jonami baru:
SO4^2- + Ba^2+ -> BaSO4↓
Osad BaSO4 jest trudno rozpuszczalny, dlatego nadaje się do oznaczeń wagowych. Jeśli oznaczana substancja to np. K2SO4, to stosunek molowy jest prosty:
1 mol K2SO4 -> 1 mol BaSO4
Oznacza to, że liczba moli otrzymanego osadu BaSO4 jest równa liczbie moli K2SO4 w próbce.
Typowy schemat obliczeń
- Oblicz liczbę moli osadu:
n = m / M - Ustal stosunek molowy z równania reakcji.
- Oblicz masę oznaczanej substancji:
m = n · M - Jeśli trzeba, przelicz wynik na stężenie w całej objętości roztworu.
Ważne w praktyce
- osad musi mieć znany i stały skład,
- należy go dokładnie oddzielić od roztworu,
- przed ważeniem osad powinien być wysuszony lub wyprażony do stałej masy,
- wynik zależy od poprawnego zastosowania stechiometrii reakcji.