Etykieta próbki laboratoryjnej służy do jednoznacznej identyfikacji materiału przekazanego do badań. Jej zadaniem jest zapewnienie identyfikowalności próbki, czyli możliwości powiązania wyniku analizy z konkretną partią materiału, miejscem i czasem pobrania.
Jakie informacje powinny znaleźć się na etykiecie?
Na etykiecie próbki umieszcza się przede wszystkim dane pozwalające ustalić pochodzenie próbki, np.:
- nazwę lub symbol badanego materiału,
- numer próbki,
- numer partii lub serii produkcyjnej,
- rozmiar partii, z której pobrano próbkę,
- datę i godzinę pobrania,
- miejsce pobrania próbki,
- dane osoby pobierającej próbkę,
- warunki przechowywania, jeśli mają znaczenie dla trwałości próbki,
- oznaczenia zagrożeń, jeżeli próbka jest substancją niebezpieczną.
Dlaczego rozmiar partii jest ważny?
Rozmiar partii informuje, jak dużą ilość materiału reprezentuje pobrana próbka. Ma to znaczenie przy ocenie, czy próbka została pobrana prawidłowo i czy wynik badania można odnieść do całej partii surowca, półproduktu lub produktu.
Czego zwykle nie traktuje się jako podstawowej informacji etykiety?
Szczegółowy sposób pobrania próbki opisuje się zazwyczaj w instrukcji lub protokole pobierania próbek. Masa próbki może być zapisana, ale nie zastępuje informacji identyfikacyjnych. Okres przechowywania dotyczy raczej trwałości materiału lub warunków magazynowania, a nie identyfikacji partii.