Objętość walca określa, ile przestrzeni zajmuje bryła o dwóch równoległych podstawach i stałym przekroju poprzecznym. W technice chemicznej wzór ten stosuje się m.in. do obliczeń objętości zbiorników, reaktorów, bębnów, aparatów cylindrycznych i młynów.
Podstawowy wzór
Jeżeli znane jest pole przekroju walca, objętość oblicza się ze wzoru:
V = A · L
gdzie:
- V — objętość walca,
- A — pole przekroju poprzecznego,
- L — długość walca.
Jeśli trzeba obliczyć długość, wzór przekształca się do postaci:
L = V / A
Przykład egzaminacyjny
Młyn ma przekrój równy 1,5 m². Maksymalna objętość surowca wynosi 1/3 objętości młyna. Jeżeli wsad ma objętość 2 m³, to całkowita objętość młyna wynosi:
2 m³ · 3 = 6 m³
Następnie obliczamy długość:
L = 6 m³ / 1,5 m² = 4 m
Ważna uwaga
W takich zadaniach należy odróżnić objętość surowca od całkowitej objętości urządzenia. Jeśli surowiec zajmuje tylko część objętości, najpierw trzeba obliczyć pełną objętość aparatu.