Przejdź do głównej treści

Współczynnik analityczny

Słownik kwalifikacji CHM.06 - Organizacja i kontrolowanie procesów technologicznych w przemyśle chemicznym

Współczynnik analityczny to liczba używana w analizie wagowej do przeliczenia masy otrzymanego osadu lub produktu prażenia na masę oznaczanego składnika. Pozwala szybko obliczyć, ile badanego pierwiastka lub jonu odpowiada określonej masie związku ważonego.

Zastosowanie

W analizie strąceniowej badany składnik wytrąca się w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który następnie często się suszy lub praży do stałej postaci wagowej. Przykład: żelazo może być oznaczane po przekształceniu do tlenku żelaza(III), czyli Fe₂O₃.

Jeżeli znany jest współczynnik analityczny, masę oznaczanego składnika oblicza się ze wzoru:

m(składnika) = m(osadu) · F

Gdzie:
- m(składnika) — masa oznaczanego pierwiastka lub jonu,
- m(osadu) — masa otrzymanego osadu lub produktu prażenia,
- F — współczynnik analityczny.

Przykład dla Fe₂O₃

Dla przeliczenia masy Fe₂O₃ na masę żelaza można użyć współczynnika:

F = 0,6994

Jeśli uzyskano 0,2000 g Fe₂O₃, to masa żelaza wynosi:

m(Fe) = 0,2000 g · 0,6994 = 0,13988 g

Następnie można obliczyć procentową zawartość żelaza w próbce:

% Fe = m(Fe) / m(próbki) · 100%

Ważne na egzaminie

Współczynnik analityczny nie jest procentem. Jest to przelicznik masy związku ważonego na masę oznaczanego składnika. Najczęstszy błąd to dzielenie przez ten współczynnik zamiast mnożenia.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja