Współczynnik analityczny to liczba używana w analizie wagowej do przeliczenia masy otrzymanego osadu lub produktu prażenia na masę oznaczanego składnika. Pozwala szybko obliczyć, ile badanego pierwiastka lub jonu odpowiada określonej masie związku ważonego.
Zastosowanie
W analizie strąceniowej badany składnik wytrąca się w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który następnie często się suszy lub praży do stałej postaci wagowej. Przykład: żelazo może być oznaczane po przekształceniu do tlenku żelaza(III), czyli Fe₂O₃.
Jeżeli znany jest współczynnik analityczny, masę oznaczanego składnika oblicza się ze wzoru:
m(składnika) = m(osadu) · F
Gdzie:
- m(składnika) — masa oznaczanego pierwiastka lub jonu,
- m(osadu) — masa otrzymanego osadu lub produktu prażenia,
- F — współczynnik analityczny.
Przykład dla Fe₂O₃
Dla przeliczenia masy Fe₂O₃ na masę żelaza można użyć współczynnika:
F = 0,6994
Jeśli uzyskano 0,2000 g Fe₂O₃, to masa żelaza wynosi:
m(Fe) = 0,2000 g · 0,6994 = 0,13988 g
Następnie można obliczyć procentową zawartość żelaza w próbce:
% Fe = m(Fe) / m(próbki) · 100%
Ważne na egzaminie
Współczynnik analityczny nie jest procentem. Jest to przelicznik masy związku ważonego na masę oznaczanego składnika. Najczęstszy błąd to dzielenie przez ten współczynnik zamiast mnożenia.