Sezonowanie wikliny

Słownik kwalifikacji DRM.01 - Wykonywanie wyrobów koszykarsko-plecionkarskich

Co to jest sezonowanie wikliny?

Sezonowanie wikliny to naturalny proces suszenia pędów wiklinowych po zbiorze. Polega na pozostawieniu wikliny w odpowiednich warunkach, aby stopniowo oddała nadmiar wody. W pytaniach egzaminacyjnych sezonowanie należy kojarzyć przede wszystkim z naturalnym suszeniem, a nie z zabiegami przyspieszającymi korowanie.

Cel sezonowania

Sezonowanie ma na celu:
- zmniejszenie wilgotności pędów,
- zabezpieczenie surowca przed pleśnieniem i gniciem,
- poprawę trwałości wikliny podczas przechowywania,
- przygotowanie materiału do dalszej obróbki lub magazynowania.

Dobrze wysuszona wiklina jest lżejsza, mniej podatna na uszkodzenia biologiczne i może być dłużej przechowywana.

Jak przebiega sezonowanie?

Wiklina po ścięciu jest układana w taki sposób, aby zapewnić dostęp powietrza. Suszenie odbywa się naturalnie, bez stosowania pary wodnej czy sztucznego podgrzewania. Ważne są przewiew, ochrona przed długotrwałym zawilgoceniem oraz właściwe ułożenie wiązek.

Czego nie mylić z sezonowaniem?

Sezonowania nie należy mylić z innymi procesami stosowanymi przy wiklinie:
- parzenie – działanie gorącą wodą lub parą, ułatwiające korowanie,
- pędzenie – pobudzanie krążenia soków w pędach,
- dołowanie – przechowywanie dolnych części pędów w wodzie lub wilgotnym podłożu.

Zapamiętaj

Jeśli pytanie brzmi: „Proces suszenia wikliny sposobem naturalnym to…”, poprawną odpowiedzią jest sezonowanie.