Okleiniarka wąskich powierzchni
Słownik kwalifikacji DRM.02 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń przemysłu drzewnego
Okleiniarka wąskich powierzchni to maszyna stosowana w przemyśle drzewnym do oklejania krawędzi elementów płytowych, np. płyt wiórowych, MDF lub stolarskich. Jej zadaniem jest naniesienie obrzeża na wąską powierzchnię elementu oraz trwałe połączenie go z podłożem za pomocą kleju.
Podstawowe zespoły okleiniarki
Typowa okleiniarka może być wyposażona w:
- zespół podawania elementu,
- zbiornik z klejem,
- wałek nanoszący lub podający klej,
- zespół dociskowy obrzeża,
- agregaty obcinające i frezujące,
- układ czyszczący lub polerujący krawędź.
Układ klejowy
W okleiniarkach często stosuje się kleje termotopliwe, które są podgrzewane w zbiorniku. Następnie klej jest przenoszony na wałek podający i nanoszony na krawędź materiału lub obrzeże. Warstwa kleju powinna być ciągła i równomierna.
Jeżeli na wałku podającym nie ma kleju, w pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy w zbiorniku znajduje się odpowiednia ilość kleju. Brak kleju na wałku najczęściej oznacza konieczność uzupełnienia zbiornika z klejem, a nie wymiany wałka czy regulacji grubości warstwy.
Typowe problemy
Do częstych usterek lub nieprawidłowości należą:
- brak kleju w zbiorniku,
- zbyt niska temperatura kleju,
- zabrudzenie wałka resztkami starego kleju,
- nierównomierne nanoszenie kleju,
- zbyt mały docisk obrzeża.
Prawidłowa obsługa okleiniarki wymaga bieżącej kontroli poziomu kleju, temperatury roboczej oraz czystości wałków i zespołów prowadzących.