Co to jest biel drewna?
Biel to zewnętrzna, zwykle jaśniejsza część drewna znajdująca się w przekroju poprzecznym pnia między korą a twardzielą. Jest to młodsza strefa drewna, która w żywym drzewie przewodzi wodę i sole mineralne z korzeni do korony.
Na przekroju poprzecznym pnia biel najczęściej widoczna jest jako jasny pierścień przy obwodzie pnia, tuż pod korą. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba odróżnić ją od ciemniejszej, środkowej części pnia, czyli twardzieli.
Cechy bielu
- znajduje się bliżej zewnętrznej części pnia,
- zwykle ma jaśniejszą barwę niż twardziel,
- zawiera więcej wilgoci,
- jest mniej trwała biologicznie niż twardziel,
- łatwiej ulega siniznie, zagrzybieniu i atakom owadów,
- pełni funkcję przewodzącą w żywym drzewie.
Biel a twardziel
Biel to młodsze, czynne fizjologicznie drewno przy obwodzie pnia. Twardziel to starsza, zwykle ciemniejsza część drewna położona bliżej środka pnia. Twardziel nie przewodzi już wody i zazwyczaj jest bardziej odporna na działanie czynników biologicznych.
Jak rozpoznać biel na rysunku?
Jeżeli na przekroju pnia strzałka wskazuje jasną warstwę znajdującą się pod korą, ale poza ciemniejszym środkiem pnia, najczęściej jest to biel. Nie należy mylić jej z łykiem, które znajduje się jeszcze bardziej na zewnątrz, pod korą, ani z rdzeniem, który leży w samym centrum pnia.