Czynniki atmosferyczne to jedne z najczęstszych przyczyn niszczenia powłok wykończeniowych na drewnie użytkowanym na zewnątrz, np. na ławkach, tarasach, elewacjach, altanach czy drzwiach zewnętrznych.
Najważniejsze czynniki niszczące
- promieniowanie UV – powoduje blaknięcie koloru, kredowanie i osłabienie powłoki,
- deszcz i wilgoć – wnikają w mikropęknięcia, powodując pęcznienie drewna i odspajanie lakieru lub farby,
- zmiany temperatury – wywołują kurczenie i rozszerzanie się drewna oraz powłoki,
- mróz – zamarzająca woda zwiększa objętość i rozsadza uszkodzoną powłokę,
- wiatr i pył – mogą powodować stopniowe ścieranie powierzchni.
Typowe objawy
Uszkodzenia atmosferyczne rozpoznaje się po łuszczeniu, pękaniu, matowieniu, przebarwieniach oraz miejscowym odpadaniu powłoki. Często występują na dużych powierzchniach narażonych na słońce i deszcz, a nie punktowo jak przy uderzeniach mechanicznych.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli na rysunku widać zniszczoną, złuszczoną lub spękaną powłokę na elemencie drewnianym użytkowanym na zewnątrz, najbardziej prawdopodobną przyczyną są czynniki atmosferyczne, a nie owady, obróbka mechaniczna czy sama obróbka wykończeniowa.
Zapobieganie
Aby ograniczyć niszczenie, należy stosować powłoki przeznaczone do zastosowań zewnętrznych, regularnie odnawiać zabezpieczenie, usuwać stare łuszczące się warstwy i prawidłowo przygotować podłoże przed malowaniem lub lakierowaniem.