W renowacji mebli, także zabytkowych, narzędzia dobiera się przede wszystkim do konkretnej operacji technologicznej, rodzaju materiału i stanu zachowania obiektu. Nie ma wymogu, aby prace były wykonywane narzędziami z epoki mebla. Ważne jest, aby zastosowane narzędzie pozwalało wykonać pracę skutecznie, bezpiecznie i bez niepotrzebnego uszkodzenia oryginalnej substancji zabytku.
Zasada podstawowa
Najwłaściwsze narzędzie to takie, które:
- umożliwia precyzyjne wykonanie zabiegu,
- ogranicza ryzyko uszkodzenia drewna, forniru, powłoki lub detalu,
- jest dostosowane do skali i charakteru pracy,
- pozwala zachować jak najwięcej oryginalnych elementów mebla,
- jest zgodne z zasadami konserwacji i dokumentacją prac.
Przykłady doboru narzędzi
Do delikatnego oczyszczania powierzchni można użyć narzędzi ręcznych, skalpeli, cyklin lub odpowiednio dobranych środków pomocniczych. Do napraw konstrukcyjnych stosuje się narzędzia stolarskie zapewniające dokładność połączeń. W niektórych przypadkach dopuszczalne są także współczesne elektronarzędzia lub maszyny, jeśli nie naruszają wartości zabytkowej obiektu.
Czego unikać?
Błędem jest wybieranie narzędzi wyłącznie dlatego, że są historyczne, najnowocześniejsze albo wykonane z określonego materiału, np. z ostrzami z węglików spiekanych. Ocenia się efekt konserwatorski, bezpieczeństwo zabiegu i poszanowanie oryginału.
Wniosek egzaminacyjny
Renowacja mebla zostanie uznana za właściwą, gdy będzie wykonana narzędziami najlepszymi do danej operacji technologicznej, a niekoniecznie narzędziami z epoki mebla.