Dobór okleiny do naprawy intarsji

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Podczas naprawy intarsji należy dobrać okleinę możliwie jak najbardziej zbliżoną do oryginalnej. Jeśli uszkodzony element wykonano z okleiny orzechowej, do naprawy stosuje się okleinę z tego samego gatunku drewna, czyli orzecha.

Dlaczego ten sam gatunek drewna?

Drewno różnych gatunków różni się:
- barwą,
- rysunkiem słojów,
- połyskiem,
- porowatością,
- sposobem przyjmowania bejcy i lakieru,
- zmianą koloru podczas starzenia.

Zastosowanie przypadkowej okleiny liściastej, egzotycznej albo iglastej spowodowałoby widoczną różnicę w naprawianym miejscu. W intarsji, gdzie elementy dekoracyjne są dobrze widoczne, taka niezgodność obniża estetykę i wartość wyrobu.

Na co zwrócić uwagę przy doborze okleiny?

Oprócz gatunku drewna ważne są także:
- podobny odcień i stopień pociemnienia,
- zgodny układ słojów,
- podobna grubość okleiny,
- taki sam lub zbliżony sposób cięcia forniru, np. styczny albo promieniowy,
- zgodność z sąsiednimi fragmentami wzoru.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli naprawiana intarsja jest wykonana z okleiny orzechowej, prawidłowym materiałem naprawczym będzie okleina orzechowa. Nie dobiera się jej wyłącznie według grupy drewna, np. „liściaste”, lecz według konkretnego gatunku i wyglądu.