Drewno lite to materiał otrzymany bezpośrednio z pnia drzewa, najczęściej w postaci tarcicy, desek, listew lub elementów klejonych z naturalnego drewna. W odróżnieniu od płyt drewnopochodnych, takich jak płyta wiórowa, MDF czy sklejka, zachowuje naturalny układ włókien, słojów i cech drewna.
Cechy drewna litego
- widoczny naturalny rysunek słojów,
- kierunkowa budowa włókien,
- możliwość strugania, frezowania, szlifowania i toczenia,
- dobra wytrzymałość mechaniczna przy właściwym doborze gatunku,
- podatność na zmiany wilgotności, paczenie i pęcznienie.
Zastosowanie w meblarstwie
Drewno lite stosuje się do wykonywania elementów konstrukcyjnych i widocznych części mebli, np. nóg stołów, ram krzeseł, siedzisk taboretów, listew, blatów i elementów ozdobnych. W prostych wyrobach stolarskich często wykorzystuje się je tam, gdzie potrzebna jest większa wytrzymałość niż w przypadku płyt drewnopochodnych.
Drewno lite a materiały płytowe
Drewno lite nie jest tym samym co:
- płyta wiórowa – wykonana z wiórów połączonych klejem,
- płyta MDF – wykonana z włókien drzewnych sprasowanych z klejem,
- sklejka – wykonana z kilku warstw forniru sklejonych krzyżowo.
Na rysunkach technicznych drewno lite może być oznaczane innym sposobem kreskowania niż płyty drewnopochodne, dlatego rozpoznanie materiału wymaga znajomości symboli i przekrojów.