Kabinet to historyczny, zwykle bogato zdobiony mebel skrzyniowy wyposażony w liczne szufladki, skrytki i przegródki. Służył do przechowywania cennych przedmiotów, dokumentów, biżuterii, monet, pieczęci lub korespondencji.
Cechy charakterystyczne
- ma formę skrzyni, szafki lub nadstawki ustawianej na podstawie,
- posiada wiele małych szufladek i ukrytych schowków,
- często był dekorowany intarsją, fornirem, rzeźbieniem, okuciami lub malaturą,
- pełnił funkcję użytkową i reprezentacyjną.
Zastosowanie
Kabinet był popularny szczególnie w dawnych wnętrzach dworskich i mieszczańskich. Nie był zwykłą szafką, lecz meblem prestiżowym, podkreślającym zamożność właściciela oraz kunszt stolarza.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Kabinetu nie należy mylić z:
- kredensem kuchennym – meblem do przechowywania naczyń i żywności,
- leżanką – meblem do leżenia,
- tronem lub fotelem reprezentacyjnym – meblem do siedzenia.
W pytaniach egzaminacyjnych poprawna definicja kabinetu to: zdobiony mebel skrzyniowy ze skrytkami i szufladkami.