Konstrukcja wieńcowa mebla

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Konstrukcja wieńcowa to typ konstrukcji mebli skrzyniowych, w której podstawę korpusu tworzą pionowe boki połączone z poziomymi elementami zwanymi wieńcami. Wieńce mogą występować u góry, u dołu oraz wewnątrz mebla jako elementy usztywniające lub dzielące przestrzeń.

Jak rozpoznać konstrukcję wieńcową?

Mebel o konstrukcji wieńcowej ma zwykle postać zwartej bryły, np. szafki, komody, kredensu lub sekretarzyka. Charakterystyczne cechy to:

  • pełne, płytowe boki mebla,
  • poziomy wieniec górny i wieniec dolny,
  • korpus przypominający skrzynię lub pudełko,
  • brak konstrukcji opartej głównie na nogach, stojakach albo ramie,
  • połączenia płytowe tworzące sztywny korpus.

Elementy konstrukcji wieńcowej

Najczęściej występujące elementy to:

  • boki – pionowe ściany korpusu,
  • wieniec górny – poziomy element zamykający korpus od góry,
  • wieniec dolny – poziomy element zamykający korpus od dołu,
  • plecy – tylna ściana usztywniająca mebel,
  • półki lub przegrody – elementy wewnętrzne.

Przykłady mebli

Do mebli o konstrukcji wieńcowej zalicza się między innymi:

  • szafki,
  • komody,
  • kredensy,
  • regały skrzyniowe,
  • sekretarzyki.

Różnica względem innych konstrukcji

Konstrukcja wieńcowa różni się od szkieletowej, gdzie podstawą są ramy i ramiaki, oraz od stojakowej, w której ważną rolę pełnią pionowe stojaki lub nogi. W konstrukcji wieńcowej najważniejszy jest płytowy korpus połączony poziomymi wieńcami.