Metoda przeciągania to sposób wykończenia powierzchni drewna polegający na przesuwaniu elementu przez urządzenie nanoszące materiał wykończeniowy, np. lakier, bejcę, impregnat lub olej. Element jest „przeciągany” przez strefę roboczą, w której następuje kontakt z cieczą powłokotwórczą oraz usunięcie jej nadmiaru.
Jak rozpoznać urządzenie?
Na schematach egzaminacyjnych urządzenie do przeciągania często przedstawia się jako układ:
- zbiornika lub komory z materiałem wykończeniowym,
- rolek prowadzących lub dociskowych,
- szczelin, listew albo wałków zgarniających nadmiar cieczy,
- elementu drewnianego przesuwanego liniowo przez urządzenie.
Charakterystyczne jest to, że wyrób przechodzi przez urządzenie, a nie jest opryskiwany z dyszy ani całkowicie zanurzany ręcznie.
Zastosowanie
Metodę przeciągania stosuje się głównie do elementów długich i prostych, takich jak:
- listwy,
- profile drewniane,
- elementy ramowe,
- wąskie formatki.
Pozwala ona na dość równomierne naniesienie powłoki na powierzchnię elementu przy jednoczesnym ograniczeniu strat materiału.
Różnica względem innych metod
- Natrysk – materiał jest rozpylany pistoletem lub dyszami.
- Polewanie – wyrób przechodzi pod kurtyną cieczy.
- Zanurzanie – element wkłada się do kąpieli z preparatem.
- Przeciąganie – element jest przesuwany przez urządzenie aplikujące i zgarniające nadmiar materiału.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie ruchu elementu przez urządzenie oraz obecności rolek lub szczelin prowadzących.