Mebel zabytkowy to wyrób mający wartość historyczną, artystyczną lub rzemieślniczą. Może być wpisany do rejestru zabytków, ale może też być jedynie przedmiotem starym, cennym lub kolekcjonerskim, który nie podlega formalnej ochronie konserwatorskiej.
Kto ustala zakres naprawy?
Jeżeli mebel zabytkowy nie jest wpisany do rejestru konserwatorskiego, zakres napraw ustala inwestor, czyli właściciel mebla, w porozumieniu ze stolarzem. Oznacza to, że właściciel decyduje, jaki efekt chce uzyskać, a stolarz ocenia możliwości techniczne, dobiera metody naprawy i informuje o ryzyku ingerencji w oryginalną substancję mebla.
W takim przypadku konserwator zabytków nie musi formalnie zatwierdzać zakresu prac. Nie oznacza to jednak dowolności. Przy meblach zabytkowych należy postępować ostrożnie, aby nie zniszczyć oryginalnych elementów, oklein, okuć, powłok wykończeniowych czy śladów dawnego rzemiosła.
Co powinien obejmować zakres napraw?
Zakres prac może zawierać m.in.:
- ocenę stanu technicznego mebla,
- wskazanie elementów do naprawy lub wymiany,
- dobór materiałów zgodnych z charakterem mebla,
- opis sposobu klejenia, uzupełniania ubytków i wykończenia powierzchni,
- ustalenie, czy celem jest naprawa użytkowa, renowacja czy rekonstrukcja brakujących części.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Dla mebla niewpisanego do rejestru decyzję podejmuje właściciel ze stolarzem. Dla obiektu objętego ochroną konserwatorską zakres prac może wymagać udziału lub zgody konserwatora zabytków.