Okleinowanie wąskich powierzchni

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Wąskie powierzchnie elementów płytowych to przede wszystkim krawędzie płyt, czyli miejsca widoczne po rozkroju płyty wiórowej, MDF lub sklejki. W meblarstwie muszą być one odpowiednio zabezpieczone i wykończone, ponieważ surowa krawędź płyty jest nieestetyczna, chłonie wilgoć i może łatwo ulegać uszkodzeniom.

Dlaczego okleja się krawędzie?

Okleinowanie wąskich powierzchni ma trzy główne cele:
- estetyczny – krawędź powinna wyglądać tak samo lub bardzo podobnie jak powierzchnia szeroka,
- ochronny – zabezpiecza płytę przed wilgocią, zabrudzeniem i wykruszaniem,
- użytkowy – poprawia trwałość elementu i bezpieczeństwo użytkowania mebla.

Dobór materiału okleinowego

Materiał użyty do zabezpieczenia krawędzi powinien być zgodny z wykończeniem całego elementu. Jeżeli komoda jest wykonana z płyty wiórowej okleinowanej okleiną dębową, to widoczne wąskie powierzchnie powinny być zabezpieczone okleiną dębową. Dzięki temu element ma jednolity wygląd i spełnia wymagania jakościowe.

Nie należy stosować przypadkowych materiałów, np. okleiny sosnowej zamiast dębowej, ponieważ różni się rysunkiem, barwą i strukturą drewna. Taśma samoprzylepna nie jest właściwym materiałem meblarskim do trwałego zabezpieczania krawędzi. Obrzeże PVC stosuje się często w meblach z płyt laminowanych, ale przy okleinie naturalnej wymagana jest zgodność z okleiną powierzchniową.

Na co zwrócić uwagę przy kontroli?

Podczas oceny jakości sprawdza się, czy:
- krawędzie są całkowicie zakryte,
- okleina dobrze przylega do podłoża,
- nie ma pęcherzy, odspojeń i szczelin,
- kolor i rysunek okleiny pasują do powierzchni elementu,
- narożniki są równo obrobione.