Na rysunkach stolarskich stosuje się uproszczone oznaczenia graficzne, które pomagają rozpoznać, z jakiego materiału wykonano dany element. Jest to szczególnie ważne przy przekrojach, zestawieniach materiałowych i dokumentacji wykonawczej.
Po co stosuje się oznaczenia materiałów?
Oznaczenia materiałów pozwalają szybko odróżnić elementy wykonane z drewna litego, sklejki, płyt wiórowych, MDF, metalu lub tworzyw sztucznych. Dzięki temu wykonawca wie, jaki materiał przygotować i jaką technologię obróbki zastosować.
Przykładowe materiały w stolarstwie
W dokumentacji wyrobów z drewna można spotkać oznaczenia dla:
- drewna litego – elementy z naturalnego drewna, np. deski, nogi, siedziska,
- sklejki – materiał warstwowy z fornirów,
- płyty wiórowej – płyty z wiórów drzewnych i kleju,
- płyty MDF – płyty z włókien drzewnych,
- forniru lub okleiny – cienkich warstw wykończeniowych.
Jak analizować rysunek?
Przy pytaniach egzaminacyjnych należy zwrócić uwagę na element wskazany w treści, np. siedzisko, nogę lub bok mebla. Następnie trzeba odczytać sposób kreskowania albo symbol materiału. Jeśli rysunek przedstawia naturalny układ drewna, odpowiedzią będzie drewno, a nie płyta MDF, płyta wiórowa czy sklejka.
Znajomość oznaczeń materiałowych ułatwia prawidłowe wykonanie wyrobu i ogranicza błędy przy doborze materiałów.