Co to jest płyta stolarska komórkowa?
Płyta stolarska komórkowa to lekka płyta drewnopochodna o budowie warstwowej. Jej środek nie jest pełny, lecz tworzy konstrukcję z listew, żeberek lub kratownicy, między którymi pozostają puste przestrzenie, czyli komórki. Z zewnątrz płyta jest oklejona warstwami obłogu, sklejki, płyty pilśniowej lub cienkich okładzin drewnianych.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunku technicznym lub przekroju płyta stolarska komórkowa jest rozpoznawalna po:
- pustych przestrzeniach wewnątrz płyty,
- widocznych listwach lub żebrach tworzących szkielet,
- okładzinach po obu stronach,
- mniejszej masie niż płyta pełna.
To właśnie widoczne komory odróżniają ją od płyty stolarskiej pełnej deszczułkowej, w której środek jest wypełniony deszczułkami ułożonymi obok siebie.
Zastosowanie
Płyty stolarskie komórkowe stosuje się tam, gdzie ważna jest mała masa i odpowiednia sztywność elementu. Typowe zastosowania to:
- skrzydła drzwiowe,
- lekkie blaty i płyciny,
- elementy mebli o dużej powierzchni,
- konstrukcje wymagające ograniczenia ciężaru.
Zalety i ograniczenia
Do zalet należą lekkość, oszczędność materiału oraz dobra stabilność wymiarowa przy prawidłowej konstrukcji. Ograniczeniem jest mniejsza wytrzymałość miejscowa w pustych strefach, dlatego zawiasy, zamki, wkręty i inne okucia powinny być mocowane w miejscach wzmocnionych listwami lub wkładkami.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: puste komory w przekroju = płyta stolarska komórkowa.