Połączenia kątowe płyt wiórowych

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Połączenia kątowe płyt wiórowych stosuje się najczęściej w konstrukcjach meblowych, np. przy łączeniu boków szafek, półek, wieńców dolnych i górnych. Elementy są ustawione względem siebie zwykle pod kątem prostym.

Typowe łączniki

Do połączeń kątowych płyt wiórowych, także fornirowanych, stosuje się przede wszystkim:
- kołki meblowe,
- wkręty do płyt wiórowych.

Kołki pomagają ustalić położenie elementów i zwiększają powierzchnię współpracy połączenia. Wkręty dociskają elementy i zapewniają szybki montaż. W praktyce oba rozwiązania mogą być stosowane razem.

Dlaczego nie czopy i wczepy?

Czopy i wczepy są charakterystyczne głównie dla wyrobów z drewna litego. Płyta wiórowa ma strukturę z wiórów i spoiwa, dlatego gorzej znosi wykonywanie klasycznych złączy stolarskich wymagających dużej wytrzymałości krawędzi i dokładnego profilowania.

Znaczenie forniru

Płyta fornirowana ma powierzchnię pokrytą cienką warstwą naturalnego drewna. Podczas wiercenia i wkręcania należy uważać, aby nie wyrwać forniru i nie uszkodzić warstwy dekoracyjnej. Otwory powinny być wykonane dokładnie, a łby wkrętów odpowiednio zagłębione lub zamaskowane.

Zapamiętaj

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących połączeń kątowych płyt wiórowych fornirowanych najbezpieczniejsza odpowiedź to: kołki i wkręty.