Połączenia równoległe czołowe
Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Połączenia równoległe czołowe stosuje się do łączenia elementów drewnianych ustawionych w jednej linii, najczęściej w celu wydłużenia listwy, deski lub innego elementu. Łączenie odbywa się na czołach elementów, czyli na ich końcach.
Typowe rodzaje złączy
W połączeniach równoległych czołowych można spotkać m.in.:
- stykowe proste lub skośne - elementy stykają się końcami, czasem pod kątem,
- zakładkowe proste - końce elementów zachodzą na siebie po wykonaniu podcięcia,
- widlicowe - jeden element ma wycięcie przypominające widlicę,
- wczepowe wieloklinowe - na końcach elementów wykonuje się wiele klinowych zębów, które zazębiają się ze sobą.
Jak rozpoznać złącze wczepowe wieloklinowe?
Na rysunku technicznym lub schemacie złącze to ma charakterystyczny zygzakowaty przebieg linii połączenia. Widać powtarzające się, ostre lub lekko ścięte kliny, podobne do grzebienia. Dzięki temu powierzchnia klejenia jest dużo większa niż przy zwykłym styku czołowym.
Znaczenie praktyczne
Połączenia wczepowe wieloklinowe są często stosowane przy przemysłowym łączeniu krótszych odcinków drewna w dłuższe elementy. Zapewniają dobrą wytrzymałość, ale wymagają dokładnego frezowania, właściwego kleju i odpowiedniego docisku podczas klejenia.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w połączeniu czołowym widzisz wiele zazębiających się klinów, poprawną nazwą jest zwykle złącze wczepowe wieloklinowe.