Politura szelakowa to cienka, błyszcząca powłoka wykończeniowa wykonywana z roztworu żywicy szelakowej w alkoholu etylowym. Stosuje się ją głównie w meblarstwie artystycznym, renowacji mebli zabytkowych oraz przy wykańczaniu elementów drewnianych wymagających wysokiego połysku.
Skład politury
Podstawowe składniki politury to:
- szelak – naturalna żywica tworząca powłokę,
- alkohol etylowy – rozpuszczalnik szelaku,
- czasem niewielka ilość oleju, np. lnianego lub wazelinowego, ułatwiająca prowadzenie tamponu podczas politurowania.
Właściwości powierzchni politurowanej
Powierzchnia politurowana jest dekoracyjna, gładka i bardzo połyskliwa, ale jednocześnie dość wrażliwa. Szkodzą jej szczególnie:
- woda – może powodować matowienie, białe plamy i uszkodzenie powłoki,
- wysoka temperatura,
- silne środki chemiczne,
- długotrwała wilgoć.
Dlatego do naprawy powierzchni politurowanych nie stosuje się wody. W renowacji używa się natomiast materiałów zgodnych z charakterem powłoki, np. alkoholu etylowego i żywicy szelakowej, ale w sposób kontrolowany.
Naprawa politury
Typowe zabiegi naprawcze to:
- oczyszczenie powierzchni z brudu i tłuszczu,
- miejscowe odświeżenie powłoki alkoholem,
- uzupełnienie ubytków roztworem szelaku,
- ponowne polerowanie tamponem,
- zabezpieczenie powierzchni przed wilgocią.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy naprawy powierzchni politurowanych, pamiętaj: woda jest niewłaściwa, ponieważ uszkadza i matowi politurę. Szelak, alkohol etylowy i olej lniany mogą być związane z procesem politurowania lub renowacji.