Próba kompatybilności powłok lakierniczych

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Próba kompatybilności powłok lakierniczych polega na sprawdzeniu, czy nowy materiał lakierniczy nie reaguje niekorzystnie ze starą powłoką. W renowacji mebli jest to szczególnie ważne, ponieważ wcześniejsza powłoka może być wykonana z innego rodzaju lakieru, politury, emalii albo środka chemicznego o nieznanym składzie.

Gdzie wykonać próbę?

Próbę wykonuje się zawsze na niewidocznym fragmencie mebla, np.:
- od spodu elementu,
- z tyłu szafy,
- wewnątrz korpusu,
- na małym fragmencie przy cokole lub listwie.

Miejsce powinno być możliwie podobne do naprawianej powierzchni, czyli mieć tę samą starą powłokę i podobny materiał podłoża. Nie wybiera się fragmentów wyeksponowanych, ponieważ w razie złej reakcji można trwale pogorszyć wygląd mebla.

Co może się stać przy braku zgodności?

Nieodpowiednie połączenie starego i nowego materiału lakierniczego może spowodować:
- marszczenie się powłoki,
- pęcznienie lub rozpuszczanie starego lakieru,
- łuszczenie się warstwy,
- przebarwienia,
- brak wysychania nowej powłoki,
- utratę połysku lub plamy.

Jak wykonać próbę?

Najpierw należy oczyścić mały fragment powierzchni, ewentualnie delikatnie go zmatowić. Następnie nanosi się niewielką ilość nowego lakieru zgodnie z zaleceniami producenta. Po wyschnięciu ocenia się wygląd, przyczepność i reakcję starej powłoki.

W egzaminie należy zapamiętać: zgodność nowego i starego lakieru sprawdza się na niewidocznym fragmencie wyrobu.