Przekroje drewna
Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Przekrój drewna to powierzchnia powstała po przecięciu pnia, kłody lub elementu drewnianego w określonym kierunku względem osi pnia i słojów rocznych. Rozpoznawanie przekrojów jest ważne przy ocenie rysunku drewna, doborze materiału i opisie tarcicy.
Podstawowe przekroje drewna
- Przekrój czołowy, nazywany też poprzecznym, powstaje po przecięciu pnia prostopadle do jego osi. Widać na nim słoje roczne w postaci pierścieni, rdzeń oraz promienie drzewne.
- Przekrój promieniowy przebiega wzdłuż osi pnia i przez rdzeń, czyli zgodnie z promieniem pnia. Słoje są widoczne najczęściej jako prawie równoległe linie, a promienie drzewne mogą tworzyć błyszczące pasma.
- Przekrój styczny przebiega wzdłuż osi pnia, ale nie przechodzi przez rdzeń. Jest styczny do słojów rocznych. Na tej powierzchni często widoczny jest dekoracyjny, łukowaty lub falisty układ słojów, nazywany fladrem.
Jak rozpoznać przekrój styczny?
Przekrój styczny rozpoznaje się po tym, że powierzchnia cięcia jest równoległa do osi pnia, ale oddalona od rdzenia. Słoje nie tworzą pełnych pierścieni, tylko charakterystyczne łuki i smugi. W pytaniach egzaminacyjnych taki przekrój bywa oznaczany na bocznej części kłody, poza linią przechodzącą przez środek pnia.
Znaczenie w stolarstwie
Rodzaj przekroju wpływa na wygląd powierzchni, podatność na paczenie oraz sposób pracy drewna podczas suszenia i użytkowania. Dlatego przy produkcji wyrobów stolarskich ważne jest, czy element uzyskano z przekroju stycznego, promieniowego czy czołowego.