Rekonstrukcja okuć meblowych

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Rekonstrukcja okuć meblowych polega na odtworzeniu brakujących lub zniszczonych elementów metalowych mebla, takich jak uchwyty, zawiasy, zamki, szyldy czy klucze. W meblach zabytkowych celem nie jest dowolna wymiana elementu, lecz zachowanie historycznego wyglądu i wartości obiektu.

Zasada przy meblach zabytkowych

Jeżeli oryginalne okucie uległo zniszczeniu i nie nadaje się do naprawy, należy wykonać lub zamówić kopię zgodną z oryginałem. Kopia powinna odpowiadać pierwowzorowi pod względem:

  • kształtu i wymiarów,
  • materiału, np. mosiądzu,
  • sposobu wykończenia powierzchni,
  • rozmieszczenia otworów montażowych,
  • stylu właściwego dla epoki mebla.

Wymiana na przypadkowe, podobne uchwyty ze sklepu obniża wartość zabytkową mebla i może zaburzyć jego wygląd. Niedopuszczalne jest także usuwanie uchwytów i maskowanie otworów okleiną lub szpachlą, jeśli mebel pierwotnie posiadał takie elementy.

Przebieg prac

Typowe działania przy rekonstrukcji okuć to:

  1. dokumentacja zachowanych elementów lub śladów po nich,
  2. wykonanie rysunku albo odlewu wzorcowego,
  3. dorobienie kopii przez rzemieślnika lub pracownię metaloplastyczną,
  4. dopasowanie okuć do istniejących otworów,
  5. montaż bez niszczenia oryginalnej substancji mebla.

Zapamiętaj

W renowacji mebli zabytkowych obowiązuje zasada poszanowania oryginału. Brakujące uchwyty należy odtworzyć jako kopie, a nie zastępować elementami przypadkowymi.