Sęk skrzydlaty

Słownik kwalifikacji DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Co to jest sęk skrzydlaty?

Sęk skrzydlaty to rodzaj sęka widocznego na powierzchni tarcicy, którego kształt przypomina dwa rozchodzące się skrzydła. Powstaje w miejscu po gałęzi, gdy układ włókien drewna wokół sęka jest silnie odchylony i tworzy charakterystyczny, wydłużony rysunek.

Jak go rozpoznać?

Sęk skrzydlaty najczęściej ma:
- wyraźny punkt lub mały sęk centralny,
- wydłużone smugi lub pasma włókien biegnące skośnie od środka,
- kształt zbliżony do litery V, klepsydry albo rozchylonych skrzydeł,
- ciemniejsze zabarwienie w strefie sęka i wokół niego.

Na ilustracjach egzaminacyjnych sęk skrzydlaty zwykle nie wygląda jak mała okrągła plamka, lecz jako większa, rozciągnięta wada obejmująca znaczną część szerokości deski.

Znaczenie w obróbce drewna

Sęki skrzydlate wpływają na jakość i przydatność elementu. W ich okolicy włókna są nieregularne, dlatego drewno może trudniej się strugać, szlifować i wykańczać. Taki sęk może również obniżać wytrzymałość elementu, szczególnie gdy występuje w miejscu narażonym na zginanie lub rozciąganie.

Porównanie z innymi sękami

  • Sęk szpilkowy jest bardzo mały, punktowy.
  • Sęk ołówkowy jest mały, zwykle o średnicy zbliżonej do grubości ołówka.
  • Sęk pojedynczy oznacza jeden odrębny sęk, ale nie określa charakterystycznego skrzydlatego układu włókien.

W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie kształtu: jeśli od sęka odchodzą skośne, wydłużone pasma przypominające skrzydła, jest to sęk skrzydlaty.