Styl barokowy w meblarstwie rozwijał się głównie w XVII i pierwszej połowie XVIII wieku. Jego cechą charakterystyczną była dekoracyjność, monumentalność i dążenie do efektu bogactwa. Meble barokowe miały przyciągać uwagę formą, zdobieniem i materiałem.
Cechy rozpoznawcze
Do najważniejszych cech mebli barokowych należą:
- masywna, dynamiczna bryła, często o falistych liniach,
- wybrzuszone fronty szaf, komód i sekretarzy,
- profilowane gzymsy, cokoły i obrzeża,
- bogate zdobienia snycerskie, intarsje lub okleiny z fornirów,
- dekoracyjne, często metalowe okucia,
- ciemne, kontrastowe lub szlachetne gatunki drewna,
- nogi kuliste, wolutowe, kabriolowe albo bogato profilowane.
Komoda barokowa
Komoda w stylu barokowym często ma falisty front, wypukłe szuflady, szerokie profilowane listwy oraz ozdobne uchwyty. Charakterystyczne są także efektowne układy forniru lub intarsji, które podkreślają reprezentacyjny charakter mebla.
Jak odróżnić od innych stylów?
Barok jest bardziej dekoracyjny i dynamiczny niż klasycyzm, który preferuje symetrię, prostotę i nawiązania do antyku. Od renesansu różni się większą ruchliwością formy i bogatszym zdobieniem. Secesja natomiast wykorzystuje płynne linie roślinne, ale jest stylem znacznie późniejszym, z przełomu XIX i XX wieku.
W egzaminie
Jeśli mebel ma faliste kształty, wybrzuszony korpus, masywność i bogate zdobienia, najczęściej wskazuje to na styl barokowy.