Styl klasycystyczny rozwinął się w drugiej połowie XVIII wieku jako reakcja na bogactwo i ruchliwość form baroku oraz rokoka. Nawiązywał do sztuki starożytnej Grecji i Rzymu, dlatego w meblarstwie dominowały spokój, symetria i umiar dekoracji.
Cechy charakterystyczne
- proste, uporządkowane bryły,
- wyraźna symetria kompozycji,
- smukłe, często zwężające się nogi mebli,
- dekoracje inspirowane antykiem: kolumny, pilastry, rozety, girlandy, wieńce laurowe,
- mniejsza ilość rzeźbień niż w baroku,
- eleganckie forniry i intarsje.
Jak rozpoznać styl klasycystyczny?
Mebel klasycystyczny sprawia wrażenie lekkiego, harmonijnego i uporządkowanego. Zdobienia są obecne, ale nie dominują nad konstrukcją. Ornamenty są regularne i podporządkowane geometrii mebla.
Różnica wobec renesansu i baroku
Renesans także ceni symetrię, ale meble renesansowe bywają masywniejsze i bogato rzeźbione w motywy architektoniczne. Barok natomiast jest bardziej dynamiczny, ciężki i dekoracyjny. Klasycyzm jest spokojniejszy, bardziej oszczędny i wyraźnie antykizujący.